Op het eerste gezicht leek de oude schuur op het terrein niets bijzonders. Hij stond stil aan de rand van de tuin, duidelijk aangetast door de tand des tijds, met afbladderende verf en een scheve deur. De meeste mensen zouden het afdoen als een plek vol vergeten gereedschap en kapotte meubels. Maar om de een of andere reden kon Emma hem niet negeren.

Het huis dat ze net had gekocht, was precies wat ze had gehoopt. Licht, ruim en vol karakter. Toch bleef de schuur haar aandacht trekken. Tijdens de bezichtiging had de vorige eigenaar er wel erg snel overheen gepraat. “Daar ligt gewoon wat oude rommel,” had hij gezegd, waarna hij meteen verder ging. Juist dat maakte Emma nieuwsgierig.

De volgende ochtend besloot ze een kijkje te nemen. Toen ze de deur openduwde, klonken de scharnieren luid en krakend door de stille tuin. Binnen zag het er op het eerste gezicht precies zo uit als verwacht. Stof lag overal, oude dozen stonden verspreid en allerlei spullen lagen zonder enige orde door elkaar.

Niets bijzonders. Tenminste… zo leek het. Want net toen ze zich wilde omdraaien, viel haar oog op iets in de hoek! Ontdek op de volgende pagina wat Emma daar vond!